قونیه هفتمین شهر پر جمعیت ترکیه، شهر دراویش و یکی از مذهبیترین شهرهای این کشور محسوب میشه. جایی که ترکیب جذابی از سنت و مدرنیته به وضوح دیده میشه.
قونیه با بیش از 2 میلیون نفر جمعیت، هفتمین شهر پرجمعیت ترکیه هستش. بخش زیادی از این جمعیت در مرکز شهر ساکن هستن و تراکم جمعیت در مرکز قونیه بسیار بالاست.
شهر قونیه به دلیل تاریخچه غنی فرهنگی و جایگاه عرفانی که به واسطه مزار مولانا در میان گردشگران داره به پایتخت جهان اسلام شهرت یافته.
اغلب قونیه رو با نام مولانا شنیدهایم و رقص سماع در مزار این شاعر برجسته تصویریست که از قونیه در ذهن داریم.
این شهر تاریخی در مسیر جاده ابریشم قرار داره و در دوران سلجوقیان پایتخت این امپراتوری بوده.
قونیه اکنون یکی از مقاصد گردشگری آرامبخش در جهانه.
آشنایی با شهر قونیه
شهر باستانی قونیه (Konya) که تاریخ اون به دوران سلطنت روم باز می گرده، یکی از منحصر به فردترین شهرهای ترکیه هستش. جایی که از ابتدای تاریخ میزبان تمدن های متفاوتی بوده. در سفر خود به قونیه می تونین به آثار تمدن هایی برخورد کنین که از 7 هزار سال قبل از میلاد در قونیه بودن
قونیه با نام رومی یا مولانا پیوند خورده. اولین دلیل بازدید گردشگران از قونیه دیدار مزار مولانا و موزه مولاناست. مولانا که در جهان امروز با نام جلالالدین رومی شناخته میشه، شاعر، متفکر و عارف مسلمانیست که در آثار و زندگی خود به عرفان گرایش داشته.
قونیه یک شهر بزرگ و صنعتی توسعه یافته و مرکز استان قونیه هستش. از آنجا که این شهر همیشه شهر مهمی بوده، زیرساخت های حمل و نقل نیز در این شهر به خوبی انجام شده. فرش، آرد و چغندر از جمله محصولات و صنایع مهم در قونیه هستن.
قونیه با قدمت قدیمی، معماری شگفت انگیز، طبیعت سبز و فعالیت های سرگرم کننده فراوان موجب رونق گردشگری این شهر شده. تورهای مسافرتی و زیارتی مناسبی در مراسم بزرگداشت رومی که سالانه در ماه دسامبر برگزار میشه، موجب شلوغی شهر در این ماه میشه.
غذاهای گوشتی خوشمزه، مکانهای دیدنی فراوان، فرهنگ سنتی مردم بومی و مراسم متعدد در کنار آرامگاه طلاکاری شده مولانا از بارزترین ویژگی های این شهر محسوب میشه.
در سالهای اخیر دانشجویان زیادی به این شهر وارد شدن ولی در ماهیت و هویت قونیه تغییری ایجاد نشده. این شهر یکی از مذهبیترین شهرهای ترکیه هست و بیش از نیمی از زنان اون با حجاب در شهر رفت و آمد میکنن.
تاریخچه قونیه
قونیه، شهری تاریخیست که دوران پرشکوه فراوانی رو به خود دیده، اگر چه در جنوب شهر قونیه سایتی باستانی متعلق به دوران نوسنگی وجود داره که قدمت 7 هزار ساله اون رو ثابت میکنه ولی تاریخچه تمدن در این شهر رو از زمان هیتی ها در نظر میگیرن.
ساکنان دیگر شهر قونیه قبل از اسلام عبارت بودن از: تمدن های دوره فرانوسنگی، عصر برنز، هیتی ها، فریگی ها، لیدی ها، ایرانیان، رومیان و سپس بیزانس یا همان امپراتوری روم شرقی.
این شهر در دوران هیتیها ایجاد شد و پس از فروپاشی اونها توسط فریگیها رونق گرفت و به شهرکی بزرگ تبدیل شد. نام قدیم شهر قونیه ایکونیوم (Iconium) هستش که در روم باستان در استان روم قرار داشته و در سال 130 قبل میلاد مسیح مستعمره هادریان شده.
شهر قونیه در اون دوران به مرز نزدیک بود و توسط سلجوقیان تصرف شد و پایتخت این سلسله قرار میگیره. دوران سلجوقیان (1071 تا 1308) باشکوهترین دوران شهر قونیه هستش. این شهر در دوران سلجوقی با رشد و توسعه بیسابقهای روبرو شد و به دلیل فرهنگ دوستی سلجوقیان شاهد ساختمانسازیهای زیبا و معماری منحصر به فردی بود که تاکنون باقی مانده.
ساختمان بسیاری از موزههای کنونی شهر قونیه از جمله موزه سرامیک در دوران سلجوقی ساخته شده.
در سال 1220 علاءالدین کیقباد، دیوار شهر رو بازسازی کرد و اون رو با برج ها تزئین کرد. اما این شهر محل قدرت و نبرد سلجوقیان، کارامان اوغلوها، مغول ها و ایلهانیان بوده و چندین بار دست به دست شد.
در دوران سلطنت محمد فاتح (سال 1466) اولین سرشماری عمومی انجام شد.
در سال 1867 مرزبندی های این سرزمین انجام شد.
در سال 1873 شهر دچار قحطی شدید شد.
در قرن نوزدهم این شهر ناتوان بود. دیوارهای شهر ویران شد اما در سال 1896 با باز شدن خط راه آهن اسکی شهیر (Eskisehir) فعالیت های تجاری مجدد احیا شدن.
پس از سال 1902 کشاورزی با ماشین آلات توسعه پیدا کرد و در دوران سلطنت سلطان عبدالحمید دوم این سرزمنن دوران طلایی خودش رو گذروند. حمل و نقل، آموزش و مرمت شهر همگی رونق گرفتن.
در زمان جنگ جهانی اول شهر به تصرف متفقین درومد و در سال 1920 به رهبری آتاتورک و با استقلال ترکیه متفقین شهر رو ترک کردن.
قونیه فرهنگی کهن داره و در دوران روم باستان شهری مرکزی و پر اهمیت بوده و سپس در دوران سلجوقیان و عثمانی مرکزی برای پرورش هنر و معماری محسوب میشده. همان طور که عنوان شد، مولانا جلالالدین بلخی شاعر صوفی نیز در دوران سلجوقیان در شهر قونیه سکونت داشته.
فرهنگ مردم قونیه
قونیه مردمانی مهماننواز و مهربان داره. اگرچه اغلب اهالی شهر با زبانی غیر از ترکی، صحبت نمیکنن و انگلیسی نمیدونن ولی با مسافران به گرمی و مهربانی رفتار کرده و به مهماننوازی شهرت دارن.
قونیه شهری گردشگر پذیره و به همین دلیل اهالی بومی به حضور توریستها عادت دارن و اغلب با دعوت گردشگران به فنجانی قهوه مهربانی خودشون رو نمایش میدن.
یکی از مهمترین ویژگیهای فرهنگی شهر قونیه تصوف و آیین دراویش گرداب و مراسم عرفانی دراویش هستش. آیینهای رقص با لباس سفید توسط پیروان این مکتب برگزار شده و گردشگران بسیاری رو برای تماشای این آیین به سوی قونیه میکشونه.
فرشهای قونیه یکی از ویژگیهای متمایز و فرهنگی مردم این شهر و نشاندهنده ثروت اونهاست. این فرشها در گذشته به اروپا صادر شده و در تزیین خانه مورد استفاده قرار میگرفت. فرش در نقاشی مردم این شهر نشاندهنده ثروت، موقعیت اجتماعی خاص و متمایز فرد هستش.
قونیه شهری مذهبیست و در گذشته ارگ اسلام نامیده میشده. این شهر مردمی دیندار داره و پوشش اکثریت زنان این شهر نشان میده که مسلمان هستن.
نمیشه از فرهنگ سخن گفت و از ترانه و موسیقی یاد نکرد. آهنگ محلی قونیه کونیالیم نام داره و مانند بسیاری از آهنگهای محلی در ستایش و توصیف عشق سروده شده.
موقعیت جغرافیایی قونیه
قونیه در 261 کیلومتری جنوب آنکارا (پایتخت ترکیه) قرار گرفته و با سه ساعت رانندگی در جنوب آنکارا میشه به این شهر قدیمی رسید. قونیه (یا در زبان ترکی امروزی در کشور ترکیه کُنیا)، شهری در قسمت جنوبی منطقه آناتولی مرکزیست.
این سرزمین وسیع و مسطح دارای جلگه ها و فلات های فراوانیست. این فلات ها پوشیده از استپ های غنی هستن، بنابراین بخش کشاورزی رو تحت تأثیر قرار میده. علاوه بر این، جنوبی ترین قسمت قونیه تا حد زیادی توسط کوه های توروس احاطه شده.
قونیه آب و هوایی سرد و نیمه خشک (بر اساس سامانه طبقه بندی اقلیمی کوپن) داره. دمای این شهر به طور متوسط در تابستان حدود 30 درجه سانتیگراد و در زمستان منفی 2 درجه سانتیگراد هستش.
قونیه با بیش از 2 میلیون نفر جمعیت، هفتمین شهر پرجمعیت ترکیه هستش. بخش زیادی از این جمعیت در مرکز شهر ساکن هستن و تراکم جمعیت در مرکز قونیه بسیار بالاست.
شهر قونیه به دلیل تاریخچه غنی فرهنگی و جایگاه عرفانی که به واسطه مزار مولانا در میان گردشگران داره به پایتخت جهان اسلام شهرت یافته.
اغلب قونیه رو با نام مولانا شنیدهایم و رقص سماع در مزار این شاعر برجسته تصویریست که از قونیه در ذهن داریم.
این شهر تاریخی در مسیر جاده ابریشم قرار داره و در دوران سلجوقیان پایتخت این امپراتوری بوده.
قونیه اکنون یکی از مقاصد گردشگری آرامبخش در جهانه.
آشنایی با شهر قونیه
شهر باستانی قونیه (Konya) که تاریخ اون به دوران سلطنت روم باز می گرده، یکی از منحصر به فردترین شهرهای ترکیه هستش. جایی که از ابتدای تاریخ میزبان تمدن های متفاوتی بوده. در سفر خود به قونیه می تونین به آثار تمدن هایی برخورد کنین که از 7 هزار سال قبل از میلاد در قونیه بودن
قونیه با نام رومی یا مولانا پیوند خورده. اولین دلیل بازدید گردشگران از قونیه دیدار مزار مولانا و موزه مولاناست. مولانا که در جهان امروز با نام جلالالدین رومی شناخته میشه، شاعر، متفکر و عارف مسلمانیست که در آثار و زندگی خود به عرفان گرایش داشته.
قونیه یک شهر بزرگ و صنعتی توسعه یافته و مرکز استان قونیه هستش. از آنجا که این شهر همیشه شهر مهمی بوده، زیرساخت های حمل و نقل نیز در این شهر به خوبی انجام شده. فرش، آرد و چغندر از جمله محصولات و صنایع مهم در قونیه هستن.
قونیه با قدمت قدیمی، معماری شگفت انگیز، طبیعت سبز و فعالیت های سرگرم کننده فراوان موجب رونق گردشگری این شهر شده. تورهای مسافرتی و زیارتی مناسبی در مراسم بزرگداشت رومی که سالانه در ماه دسامبر برگزار میشه، موجب شلوغی شهر در این ماه میشه.
غذاهای گوشتی خوشمزه، مکانهای دیدنی فراوان، فرهنگ سنتی مردم بومی و مراسم متعدد در کنار آرامگاه طلاکاری شده مولانا از بارزترین ویژگی های این شهر محسوب میشه.
در سالهای اخیر دانشجویان زیادی به این شهر وارد شدن ولی در ماهیت و هویت قونیه تغییری ایجاد نشده. این شهر یکی از مذهبیترین شهرهای ترکیه هست و بیش از نیمی از زنان اون با حجاب در شهر رفت و آمد میکنن.
تاریخچه قونیه
قونیه، شهری تاریخیست که دوران پرشکوه فراوانی رو به خود دیده، اگر چه در جنوب شهر قونیه سایتی باستانی متعلق به دوران نوسنگی وجود داره که قدمت 7 هزار ساله اون رو ثابت میکنه ولی تاریخچه تمدن در این شهر رو از زمان هیتی ها در نظر میگیرن.
ساکنان دیگر شهر قونیه قبل از اسلام عبارت بودن از: تمدن های دوره فرانوسنگی، عصر برنز، هیتی ها، فریگی ها، لیدی ها، ایرانیان، رومیان و سپس بیزانس یا همان امپراتوری روم شرقی.
این شهر در دوران هیتیها ایجاد شد و پس از فروپاشی اونها توسط فریگیها رونق گرفت و به شهرکی بزرگ تبدیل شد. نام قدیم شهر قونیه ایکونیوم (Iconium) هستش که در روم باستان در استان روم قرار داشته و در سال 130 قبل میلاد مسیح مستعمره هادریان شده.
شهر قونیه در اون دوران به مرز نزدیک بود و توسط سلجوقیان تصرف شد و پایتخت این سلسله قرار میگیره. دوران سلجوقیان (1071 تا 1308) باشکوهترین دوران شهر قونیه هستش. این شهر در دوران سلجوقی با رشد و توسعه بیسابقهای روبرو شد و به دلیل فرهنگ دوستی سلجوقیان شاهد ساختمانسازیهای زیبا و معماری منحصر به فردی بود که تاکنون باقی مانده.
ساختمان بسیاری از موزههای کنونی شهر قونیه از جمله موزه سرامیک در دوران سلجوقی ساخته شده.
در سال 1220 علاءالدین کیقباد، دیوار شهر رو بازسازی کرد و اون رو با برج ها تزئین کرد. اما این شهر محل قدرت و نبرد سلجوقیان، کارامان اوغلوها، مغول ها و ایلهانیان بوده و چندین بار دست به دست شد.
در دوران سلطنت محمد فاتح (سال 1466) اولین سرشماری عمومی انجام شد.
در سال 1867 مرزبندی های این سرزمین انجام شد.
در سال 1873 شهر دچار قحطی شدید شد.
در قرن نوزدهم این شهر ناتوان بود. دیوارهای شهر ویران شد اما در سال 1896 با باز شدن خط راه آهن اسکی شهیر (Eskisehir) فعالیت های تجاری مجدد احیا شدن.
پس از سال 1902 کشاورزی با ماشین آلات توسعه پیدا کرد و در دوران سلطنت سلطان عبدالحمید دوم این سرزمنن دوران طلایی خودش رو گذروند. حمل و نقل، آموزش و مرمت شهر همگی رونق گرفتن.
در زمان جنگ جهانی اول شهر به تصرف متفقین درومد و در سال 1920 به رهبری آتاتورک و با استقلال ترکیه متفقین شهر رو ترک کردن.
قونیه فرهنگی کهن داره و در دوران روم باستان شهری مرکزی و پر اهمیت بوده و سپس در دوران سلجوقیان و عثمانی مرکزی برای پرورش هنر و معماری محسوب میشده. همان طور که عنوان شد، مولانا جلالالدین بلخی شاعر صوفی نیز در دوران سلجوقیان در شهر قونیه سکونت داشته.
فرهنگ مردم قونیه
قونیه مردمانی مهماننواز و مهربان داره. اگرچه اغلب اهالی شهر با زبانی غیر از ترکی، صحبت نمیکنن و انگلیسی نمیدونن ولی با مسافران به گرمی و مهربانی رفتار کرده و به مهماننوازی شهرت دارن.
قونیه شهری گردشگر پذیره و به همین دلیل اهالی بومی به حضور توریستها عادت دارن و اغلب با دعوت گردشگران به فنجانی قهوه مهربانی خودشون رو نمایش میدن.
یکی از مهمترین ویژگیهای فرهنگی شهر قونیه تصوف و آیین دراویش گرداب و مراسم عرفانی دراویش هستش. آیینهای رقص با لباس سفید توسط پیروان این مکتب برگزار شده و گردشگران بسیاری رو برای تماشای این آیین به سوی قونیه میکشونه.
فرشهای قونیه یکی از ویژگیهای متمایز و فرهنگی مردم این شهر و نشاندهنده ثروت اونهاست. این فرشها در گذشته به اروپا صادر شده و در تزیین خانه مورد استفاده قرار میگرفت. فرش در نقاشی مردم این شهر نشاندهنده ثروت، موقعیت اجتماعی خاص و متمایز فرد هستش.
قونیه شهری مذهبیست و در گذشته ارگ اسلام نامیده میشده. این شهر مردمی دیندار داره و پوشش اکثریت زنان این شهر نشان میده که مسلمان هستن.
نمیشه از فرهنگ سخن گفت و از ترانه و موسیقی یاد نکرد. آهنگ محلی قونیه کونیالیم نام داره و مانند بسیاری از آهنگهای محلی در ستایش و توصیف عشق سروده شده.
موقعیت جغرافیایی قونیه
قونیه در 261 کیلومتری جنوب آنکارا (پایتخت ترکیه) قرار گرفته و با سه ساعت رانندگی در جنوب آنکارا میشه به این شهر قدیمی رسید. قونیه (یا در زبان ترکی امروزی در کشور ترکیه کُنیا)، شهری در قسمت جنوبی منطقه آناتولی مرکزیست.
این سرزمین وسیع و مسطح دارای جلگه ها و فلات های فراوانیست. این فلات ها پوشیده از استپ های غنی هستن، بنابراین بخش کشاورزی رو تحت تأثیر قرار میده. علاوه بر این، جنوبی ترین قسمت قونیه تا حد زیادی توسط کوه های توروس احاطه شده.
قونیه آب و هوایی سرد و نیمه خشک (بر اساس سامانه طبقه بندی اقلیمی کوپن) داره. دمای این شهر به طور متوسط در تابستان حدود 30 درجه سانتیگراد و در زمستان منفی 2 درجه سانتیگراد هستش.